Aldesa podpisała z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi (PSE) kolejną umowę, tym razem na budowę linii elektroenergetycznej 400 kV Choczewo – nacięcie linii Gdańsk Błonia – Grudziądz Węgrowo (Odcinek III). To kluczowy element sieci niezbędnej do wyprowadzenia mocy z przyszłych morskich farm wiatrowych na Bałtyku. To już drugi odcinek linii elektroenergetycznych, którego budowę PSE powierza Aldesie.

Nowy odcinek linii o długości około 39,5 km połączy budowaną stację elektroenergetyczną Choczewo z istniejącym układem przesyłowym w północnej Polsce. Trasa zadania, za które odpowiada Aldesa, przebiega przez teren kilku gmin w województwie pomorskim – Kolbudy, Pruszcz Gdański, Tczew, Suchy Dąb i Cedry Wielkie. Nowoczesna, dwutorowa infrastruktura zapewni bezpieczny i stabilny przesył energii elektrycznej, odpowiadając na rosnące zapotrzebowanie gospodarki oraz wspierając transformację energetyczną kraju.

– Budowa blisko 40-kilometrowej linii 400 kV to złożone wyzwanie inżynieryjne, wymagające precyzyjnej koordynacji prac w silnie zróżnicowanym terenie. Nasz zespół wykorzysta bogate doświadczenie w realizacji tego typu projektów liniowych. To inwestycja o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa energetycznego Polski. Cieszymy się, że dzięki doświadczeniu zespołu Aldesa możemy po raz kolejny realizować zamówienia dla PSE. To bardzo ważny dla nas klient i mamy zamiar aktywnie uczestniczyć w przyszłych zamówieniach realizowanych w ramach planów inwestycyjnych PSE – mówi Rafał Kański, Dyrektor Generalny Aldesa w Polsce.

Zakres kontraktu obejmuje kompleksowe wykonanie prac, w tym opracowanie dokumentacji technicznej, budowę fundamentów oraz montaż stalowych konstrukcji słupowych i nowoczesnych przewodów fazowych o wysokiej przepustowości, dostarczonych w ramach dostaw inwestorskich. Wykonawca odpowiada również za przebudowę kolizji z istniejącą infrastrukturą, w tym liniami średniego napięcia oraz zabezpieczenie innych kluczowych instalacji. 

Realizacja Odcinka III linii Choczewo – do nacięcia linii Gdańsk Błonia – Grudziądz Węgrowo jest częścią szerszego programu inwestycyjnego PSE, który ma na celu przygotowanie systemu na nowe źródła wytwórcze. Aldesa, posiadająca na koncie blisko 280 km zrealizowanych linii najwyższych napięć w Polsce, umacnia swoją pozycję lidera w sektorze budownictwa elektroenergetycznego, dostarczając rozwiązania niezbędne dla nowoczesnego miksu energetycznego kraju.

JS

Efektywne biogazownie, wykorzystujące odnawialne źródła energii (OZE) oraz rozwój magazynowania energii z zyskiem dla środowiska – to obszary wsparcia w startującym dziś naborze Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW). Finansowanie inwestycji w wysokosprawną kogenerację zaplanowano z Funduszy Europejskich i środków NFOŚiGW.

• Nabór na Współfinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027 (FEnIKS), Część 5) Źródła wysokosprawnej kogeneracji potrwa od 6 maja do 15 lipca 2026 r.
• Budżet naboru w wysokości 500 mln zł pochodzi z programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko (FEnIKS) 2021-2027 i środków NFOŚiGW.

– Ogłoszony dziś drugi nabór wniosków z programu Źródła wysokosprawnej kogeneracji przyczyni się do zmiany krajowego miksu energetycznego, rozwoju sektora odnawialnych źródeł energii i magazynowania energii. Dzięki gwarancji do 100 procent finansowania inwestycji z Funduszy Europejskich i NFOŚiGW, przedsiębiorstwa, samorządy i spółdzielnie mieszkaniowe zyskują w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej partnera w procesie transformacji energetycznej na poziomie lokalnym. Oczekiwanym efektem realizacji projektów jest poprawa efektywności energetycznej i redukcja emisji gazów cieplarnianych – powiedział Józef Matysiak, Zastępca Prezesa Zarządu NFOŚiGW.

Dofinansowanie dotyczy:

• budowy/ rozbudowy jednostek wytwórczych, o mocy powyżej 50 kWe, pracujących w warunkach wysokosprawnej kogeneracji opartych o OZE, wykorzystujących biomasę (z wyłączeniem biomasy pochodzącej z produkcji leśnej) , biogaz (za wyjątkiem gazu ze zgazowania biomasy leśnej) lub biometan, w tym także produkcję energii elektrycznej, ciepła i chłodu w procesie trigeneracji,
• budowy magazynów energii jako dodatkowy (nieobowiązkowy) element projektu, zintegrowany z budowanym źródłem wytwórczym pracującym w warunkach wysokosprawnej kogeneracji, o którym mowa wyżej i są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby magazynowania energii wytworzonej w tym źródle.

Dofinansowanie będzie udzielane wyłącznie na jednostki wytwórcze, z których co najmniej 70 proc. ciepła użytkowego wytworzonego w tej instalacji w roku kalendarzowym zostanie wprowadzone do publicznej sieci ciepłowniczej.

Beneficjentami programu mogą zostać:

• przedsiębiorcy,
• jednostki samorządu terytorialnego oraz działające w ich imieniu jednostki organizacyjne,
• podmioty świadczące usługi publiczne w ramach realizacji obowiązków własnych jednostek samorządu terytorialnego nie będące przedsiębiorcami,
• spółdzielnie mieszkaniowe.

Dofinansowanie w formie instrumentu finansowego, czyli dotacji i pożyczek wyniesie łącznie do 100 proc. kosztów kwalifikowanych, a w formule „project finance” do 85 proc. kosztów kwalifikowanych.

Link do naboru: https://www.gov.pl/web/nfosigw/wspolfinansowanie-projektow-realizowanych-w-ramach-programu-fundusze-europejskie-na-infrastrukture-klimat-srodowisko-2021-2027-feniks-czesc-5-zrodla-wysokosprawnej-kogeneracji—ii-nabor

MET Polska, część szwajcarskiej MET Group, nawiązała współpracę z Holcim Polska – liderem innowacyjnych i zrównoważonych rozwiązań budowlanych. W ramach umowy MET Polska będzie jednym z elastycznych źródeł zaopatrzenia spółki w energię elektryczną, zapewniając optymalizację kosztów energii, w szczególności w krótkim terminie.

Holcim Polska, jako aktywny uczestnik hurtowego rynku energii, zabezpieczył dostawy energii od MET Polska w elastycznym modelu dopasowanym do bieżących potrzeb operacyjnych. Umowa, obowiązująca do końca 2026 roku, wpisuje się w strategię dywersyfikacji źródeł zakupu i umożliwia sprawnie reagowanie na zmieniające się warunki rynkowe.

– W strategię Holcim Polska wpisane są dwa między innymi komplementarne filary – dekarbonizacja oraz efektywność operacyjna. Wszystkie nasze umowy są bezpośrednią realizacją tej wizji i pozwalają wprowadzać zaawansowaną dywersyfikację źródeł energii oraz nowoczesne narzędzia zarządzania jej kosztem. W drodze do net zero nie wystarczy zmieniać technologii produkcji – musimy równie dynamicznie zarządzać sposobem, w jaki zasilamy nasze zakłady. Model elastycznych zakupów do 2026 roku zapewnia nam stabilność w niepewnym otoczeniu rynkowym, pozwalając jednocześnie alokować zasoby w innowacje o niskim śladzie węglowym – wskazuje Paweł Wieczorek, Dyrektor ds. Obrotu Energią oraz Rozwoju Projektów OZE.

W ramach współpracy z MET Polska spółka zachowuje pełną swobodę w zakresie struktury zakupowej energii – umowa umożliwia nabywanie energii w horyzoncie dobowym jak i dłuższym, zgodnie z aktualną strategią biznesową i rynkową klienta.

– W przemyśle energochłonnym elastyczność zakupowa i dostęp do konkurencyjnych rozwiązań to dziś jedne z kluczowych narzędzi zarządzania kosztami. Cieszymy się, że możemy wspierać kolejnego dużego odbiorcę, który świadomie kształtuje swoją pozycję na rynku hurtowym i aktywnie dywersyfikuje źródła energii – podkreśla Robert Matuszewski, dyrektor sprzedaży i członek zarządu MET Polska.

Holcim Polska jest producentem innowacyjnych i zrównoważonych produktów budowlanych, dostarczając kompleksowe rozwiązania od fundamentów aż po dach. Firma jest pionierem w obszarze dekarbonizacji i gospodarki o obiegu zamkniętym, wyznacza nowe standardy w budownictwie, wdrażając technologie i rozwiązania o obniżonym śladzie węglowym. Spółka realizuje również unikalny na skalę globalną projekt wychwytywania emisji CO2 w Cementowni Kujawy.

MET Polska jest częścią międzynarodowej MET Group, jednej z najszybciej rozwijających się grup energetycznych w Europie. Spółka działa na polskim rynku od 2025 roku i konsekwentnie rozwija działalność, współpracując z rosnącą liczbą dużych odbiorców przemysłowych. W 2025 roku energia elektryczna sprzedana przez MET Polska w całości pochodziła z odnawialnych źródeł energii, co stanowi istotną wartość dla firm realizujących cele klimatyczne i strategie ESG.

MET Group

MET Group to zintegrowana europejska firma energetyczna z siedzibą w Szwajcarii posiadająca aktywa i działająca na rynkach gazu ziemnego, energii elektrycznej oraz towarów i usług powiązanych. MET jest obecna w 24 krajach poprzez spółki zależne, na 33 krajowych rynkach gazu oraz w 51 międzynarodowych hubach tradingowych. Firma zatrudnia ponad 1,4 tys. pracowników reprezentujących blisko 60 narodowości. MET posiada duże doświadczenie w eksploatacji aktywów energetycznych – zarówno odnawialnych, jak i elastycznych (konwencjonalnych i niekonwencjonalnych) oraz magazyny energii BESS i podziemne magazyny gazu ziemnego, co pozwala jej szeroko wspierać transformację energetyczną.

W 2025 roku skonsolidowane przychody MET Group ze sprzedaży wyniosły 28,6 mld EUR, przy całkowitym wolumenie obrotu gazem ziemnym na poziomie 241 mld metrów sześciennych oraz 160 terawatogodzin (TWh) energii elektrycznej.  

Dome Solar, francuski producent systemów mocowań fotowoltaicznych dla dachów komercyjnych i przemysłowych, ogłosił przejęcie wybranych strategicznych aktywów niemieckiej marki Mounting Systems. Transakcja obejmuje markę, własność intelektualną oraz technologie rozwiązań balastowych LightX i FD3. Dzięki tej integracji firma poszerza ofertę systemów montażowych i wzmacnia swoją obecność w Europie, odpowiadając na potrzeby dużych projektów fotowoltaicznych.

Dla Polski i regionu Europy Środkowej oznacza to dostęp do technologii, które mogą przyspieszyć rozwój dużych instalacji dachowych PV, szczególnie w sektorze przemysłowym i logistycznym, oraz zwiększyć ich efektywność i bezpieczeństwo.

Najnowocześniejsza niemiecka inżynieria, teraz wdrażana na skalę przemysłową

Założona w 1993 roku firma Mounting Systems zdobyła międzynarodową renomę dzięki precyzji inżynierii oraz niezawodności swoich systemów, wykorzystanych w ponad 8 000 projektów o łącznej mocy 13 GW w 70 krajach.

Niemiecka inżynieria uchodzi za punkt odniesienia w sektorze fotowoltaicznym, szczególnie pod względem jakości obliczeń konstrukcyjnych i trwałości rozwiązań. Integrując te technologie, Dome Solar wzmacnia swoje podejście oparte na sprawdzonych standardach i praktycznym zastosowaniu.

„Ta integracja pozwala nam połączyć sprawdzoną niemiecką inżynierię z naszym doświadczeniem przemysłowym, aby oferować niezawodne i konkurencyjne rozwiązania dla projektów fotowoltaicznych na płaskich dachach – w Europie i poza nią. Nasz priorytet jest prosty: pomagać instalatorom i firmom EPC budować szybciej, ograniczać złożoność prac na miejscu oraz zwiększać bezpieczeństwo projektów” – mówi Josselin Noire, dyrektor generalny Dome Solar.

LightX i FD3: technologie dla wymagających projektów

Integracja systemów balastowych LightX i FD3 bezpośrednio odpowiada na wyzwania operacyjne związane z realizacją dużych projektów fotowoltaicznych na płaskich dachach. Technologie te zostały opracowane z myślą o skróceniu czasu instalacji oraz uproszczeniu logistyki.

Ich konstrukcja pozwala ograniczyć ryzyko błędów montażowych oraz zmniejszyć obciążenia konstrukcyjne, zapewniając przewidywalną wydajność w długim okresie. Dla Dome Solar kluczowe jest nie tylko spełnienie parametrów technicznych, ale także poprawa całego procesu realizacji inwestycji poprzez rozwiązania dostosowane do realiów budowy.

Silny wzrost międzynarodowy

Integracja tych technologii wyznacza początek etapu ich szerszego wdrażania. Dome Solar zapewni ich dostępność oraz wzmocni wsparcie techniczne dla instalatorów na coraz bardziej wymagającym rynku.

Europa Środkowa, w tym Polska, należy do najszybciej rosnących rynków fotowoltaiki w Europie. Wzrost ten napędzają transformacja energetyczna, rosnące koszty energii oraz potrzeba zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego.

Wraz z rozwojem rynku rośnie zapotrzebowanie na rozwiązania, które ograniczają ryzyko inwestycyjne i zapewniają stabilną wydajność w długim okresie. Dome Solar koncentruje się na regionach o wysokiej dynamice wzrostu, takich jak Europa Środkowa i Afryka Północna, jednocześnie rozwijając działalność w Niemczech, Austrii, krajach Beneluksu, Wielkiej Brytanii, krajach nordyckich i we Włoszech.

O Dome Solar

Dome Solar to francuska firma działająca w sektorze fotowoltaiki od 2008 roku. Projektuje, produkuje i dostarcza systemy mocowań dla dużych dachów, wiat oraz instalacji naziemnych, koncentrując się na rozwiązaniach dopasowanych do realiów dużych inwestycji. Spółka została współzałożona przez Jean-Philippe’a Leraya i obecnie jest częścią grupy Kingspan. Technologie firmy wykorzystano w projektach o łącznej mocy ponad 5 GW. Firma zatrudnia około 100 osób i działa w oparciu o trzy zakłady produkcyjne. Rozwija swoje rozwiązania we własnym centrum badawczo-rozwojowym, gdzie testuje je w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.

Rok 2026 to moment przełomu na polskim rynku energetycznym. Odnawialne źródła energii, które nie tak dawno były postrzegane jako opcjonalne rozwiązanie, dzisiaj stały się fundamentem strategii energetycznych firm. Fotowoltaika, magazyny energii oraz zarządzanie produkcją energii to elementy, które nie tylko umożliwiają oszczędności, ale stają się kluczową przewagą konkurencyjną.

Magazyny energii – niezbędny element infrastruktury

W Polsce coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których produkcja energii z OZE przewyższa zapotrzebowanie. Tego rodzaju nadprodukcja ma wpływ nie tylko na ceny energii, ale sprawia, że magazyny energii stają się nieodzownym elementem strategii wielu firm. Dzięki nim możliwe jest gromadzenie nadwyżek, które w razie potrzeby mogą być wykorzystane, na przykład, podczas wzrostu cen energii.

– Magazyny energii zyskują na znaczeniu, stając się kluczowym elementem zarządzania zużyciem energii i stabilizacji sieci. Firmy, które inwestują w te rozwiązania, zwiększają swoją niezależność energetyczną, a dodatkowo zyskują na elastyczności. W dłuższej perspektywie daje to przestrzeń na inne inwestycje, które mogłyby być nieosiągalne przy rosnących cenach energii. Co ważniejsze, to również zabezpieczenie na wypadek ewentualnych przerw w dostawach energii, co dla niektórych biznesów mogłoby być kluczowe – mówi Aleksandra Quirini, ekspert marki Super OZE.

Technologie bazujące na odnawialnych źródłach energii jeszcze nigdy nie były tak popularne. W 2025 roku pierwszy raz w historii udział produkcji z OZE był wyższy niż z węgla. Zaledwie w 15 lat koszt wytworzenia 1 kW z fotowoltaiki spadł o zawrotne 90%. Rośnie z kolei opłacalność magazynowania energii. Jak podaje BloombergNEF, przechowywanie jej w systemach bateryjnych jest o połowę tańsze niż jeszcze 5 lat temu.

Zielona energia – nie tylko trend, ale strategia biznesowa

Inwestycje w fotowoltaikę oraz systemy magazynowania energii to nie tylko odpowiedź na zmieniające się przepisy, ale także element długoterminowej strategii firm. Coraz więcej przedsiębiorstw traktuje te rozwiązania jako kluczowy sposób na obniżenie kosztów operacyjnych i poprawienie rentowności. Produkcja, magazynowanie i mądre zarządzanie energią pozwala uzyskać znaczną przewagę konkurencyjną. Z raportu Ørsted wynika, że transformacja energetyczna w europejskich warunkach mogłaby obniżyć rachunki za prąd nawet o 30%.

Rok 2026 to doskonały moment, aby każda firma rozważyła, jak w pełni wykorzystać potencjał odnawialnych źródeł energii. OZE to nie tylko szansa na oszczędności, ale także sposób na długofalowe stabilizowanie kosztów. Kluczem do sukcesu jest odpowiedni dobór instalacji fotowoltaicznej oraz systemu magazynowania energii, który najlepiej odpowiada specyfice danego przedsiębiorstwa.

– Przedsiębiorstwa przestały być jedynie odbiorcami energii. Stają się jej producentami i menedżerami. Najwięcej zyskują ci, którzy produkują, magazynują ją i wykorzystują w momentach, kiedy ceny energii są najwyższe. Wielu naszych klientów pyta, jak najlepiej wykorzystać możliwości, które daje rynek OZE. Zawsze zaczynamy od podstaw: wyboru instalacji, która najlepiej pasuje do profilu zużycia – mówi Aleksandra Quirini z Super OZE.

Pytanie, które warto zadać

Dla polskich przedsiębiorców pytanie, które warto postawić, brzmi nie „czy inwestować w OZE?”, ale „jak skutecznie wykorzystać potencjał tej technologii?”. To czas, aby dobrze zaplanować inwestycje w zieloną energię, nie tylko po to, by dostosować się do rynku, ale wykorzystać nadchodzące zmiany dla budowania realnej przewagi.

Odnawialne źródła energii najczęściej kojarzą się z technologią: turbiną wiatrową, panelami fotowoltaicznymi, biogazownią, magazynem energii albo pompą ciepła. To skojarzenie naturalne, lecz niepełne. Każda inwestycja OZE powstaje bowiem w konkretnym miejscu. Ma swoje sąsiedztwo, krajobraz, drogi dojazdowe, lokalne uwarunkowania oraz ludzi, którzy będą funkcjonowali w jej otoczeniu przez wiele lat. Dlatego o powodzeniu takich projektów coraz częściej decyduje nie tylko jakość dokumentacji technicznej, lecz także jakość dialogu z lokalną społecznością. Technologia może być sprawdzona, model finansowy racjonalny, a procedury zgodne z prawem. Jeżeli jednak mieszkańcy nie rozumieją, co ma powstać, dlaczego właśnie w tym miejscu oraz jaki będzie wpływ inwestycji na ich codzienne życie, zaufanie będzie trudne do osiągnięcia. OZE nie można skutecznie rozwijać wyłącznie na podstawie decyzji administracyjnych. Inwestycję należy nie tylko dobrze zaprojektować, ale również rzetelnie wyjaśnić.

Zrozumienie zamiast pouczania

W komunikacji dotyczącej OZE warto unikać tonu sugerującego, że mieszkańców trzeba „przeszkolić” albo „przekonać”. Taki punkt wyjścia łatwo prowadzi do nieporozumień. Lokalne społeczności nie są przeszkodą w transformacji energetycznej. Są jej uczestnikami. Mają prawo do pytań, wątpliwości oraz jasnych odpowiedzi. Dlatego podstawą nie są techniki wpływu, hasła promocyjne, prezentacje marketingowe ani budowanie sztucznego entuzjazmu. Kluczowe znaczenie ma rzetelna komunikacja: język, który wyjaśnia, a nie zasłania; gotowość do rozmowy także wtedy, gdy pytania są trudne; przedstawianie korzyści, ale również ograniczeń, ryzyk oraz sposobów ich minimalizowania.

Zaufanie nie wynika z samych deklaracji dobrych intencji składanych przez inwestora. Kształtuje się wtedy, gdy mieszkańcy dostrzegają spójność między słowami, dokumentami, decyzjami oraz późniejszymi działaniami.

Dlaczego mieszkańcy zgłaszają sprzeciw

Sprzeciw wobec inwestycji OZE bywa zbyt łatwo sprowadzany do niechęci wobec zmian. Jest to uproszczenie. W wielu przypadkach mieszkańcy nie kwestionują samej potrzeby rozwoju odnawialnych źródeł energii. Podważają raczej sposób prowadzenia konkretnego projektu. Ich obawy dotyczą hałasu, zapachu, transportu, zmiany krajobrazu, wpływu na wartość nieruchomości, bezpieczeństwa, przyrody albo jakości życia. Często źródłem niepokoju jest również poczucie braku wpływu na decyzje. Jeżeli mieszkańcy dowiadują się o inwestycji późno, z niepełnych informacji albo z nieformalnych przekazów, zaczynają samodzielnie poszukiwać odpowiedzi. Wówczas przestrzeń komunikacyjną bardzo łatwo wypełniają emocje, uproszczenia i niepewność.

Na te obawy należy spojrzeć poważnie. Nie znikają one wyłącznie dlatego, że projekt spełnia normy. Normy są konieczne, ale nie zastępują rozmowy. Dla osoby mieszkającej w pobliżu planowanej instalacji istotne są konkretne pytania – ile pojazdów będzie przejeżdżać lokalną drogą, czy pojawi się zapach, jak zmieni się widok z okna, kto będzie kontrolował instalację, co nastąpi w razie awarii oraz jakie korzyści pozostaną w społeczności lokalnej. Dopiero odpowiedzi na takie pytania pozwalają przejść od ogólnych deklaracji do rzeczywistego zrozumienia.

Rozmowa musi rozpocząć się odpowiednio wcześnie

Najgorszym momentem na rozmowę z mieszkańcami jest etap, w którym zasadnicze decyzje zostały już podjęte. W takiej sytuacji konsultacje tracą charakter dialogu i zaczynają przypominać obronę gotowego rozstrzygnięcia. Jeżeli społeczność lokalna ma uznać, że jej głos jest traktowany poważnie, komunikację należy rozpocząć wcześniej – przed utrwaleniem konfliktu, przed podziałem na zwolenników i przeciwników, przed sytuacją, w której każda informacja odbierana jest jako próba uspokojenia nastrojów.

Wczesna rozmowa nie oznacza rezygnacji z inwestycji. Oznacza odpowiedzialne prowadzenie procesu. Pozwala wyjaśnić wybór lokalizacji, przedstawić warianty, omówić możliwe oddziaływania oraz ustalić, które kwestie są dla mieszkańców najważniejsze. Niekiedy umożliwia również udoskonalenie projektu: zmianę organizacji transportu, zaplanowanie dodatkowych zabezpieczeń, lepsze określenie lokalnych korzyści albo dostosowanie sposobu komunikacji do potrzeb społeczności. Opóźnienie dialogu znacząco utrudnia budowanie, a tym bardziej odbudowywanie zaufania.

Język ma znaczenie

Wiele inwestycji OZE opisywanych jest językiem dokumentacji technicznej. Taki język jest potrzebny w raportach, decyzjach i analizach. Nie sprawdza się jednak jako podstawowe narzędzie rozmowy z mieszkańcami. Społeczność lokalna potrzebuje informacji zrozumiałej, konkretnej i uporządkowanej. Nie oznacza to nadmiernego upraszczania. Oznacza raczej przekładanie złożonych zagadnień na język, który pozwala odbiorcy zrozumieć ich praktyczne znaczenie.

Zamiast mówić wyłącznie o mocy zainstalowanej, warto wyjaśnić, ile energii może zostać wytworzone i kto będzie mógł z niej korzystać. Zamiast przywoływać jedynie dopuszczalne normy hałasu, należy pokazać, jak mogą być one odczuwane w codziennym życiu. Zamiast ogólnie odwoływać się do gospodarki obiegu zamkniętego, warto wskazać, jakie odpady, produkty uboczne lub substraty będą wykorzystywane oraz w jaki sposób zostaną zagospodarowane. Taki sposób komunikacji nie obniża rangi tematu. Przeciwnie – porządkuje przekaz, zwiększa jego zrozumiałość i wzmacnia wiarygodność całego procesu.

Nie tylko korzyści

Błędem jest przedstawianie inwestycji wyłącznie przez pryzmat korzyści. Taka narracja szybko traci wiarygodność, ponieważ mieszkańcy wiedzą, że każda instalacja może wiązać się również z ograniczeniami i potencjalnymi uciążliwościami. W przypadku farm wiatrowych będą pytać o krajobraz, hałas, odległości i wpływ na otoczenie. Przy instalacjach fotowoltaicznych –
o grunty, bioróżnorodność, retencję oraz sposób utrzymania terenu. Przy biogazowniach –
o zapach, transport, rodzaj substratów, poferment i bezpieczeństwo procesu. Przy magazynach energii – o lokalizację, zabezpieczenia przeciwpożarowe oraz procedury awaryjne.

Tych pytań nie należy traktować jako ataku. Są to pytania o codzienne funkcjonowanie miejsca, w którym inwestycja ma zostać zrealizowana. Wiarygodna komunikacja wymaga jasnych odpowiedzi oraz gotowości do podejmowania tematów trudnych. Jeżeli inwestor mówi wyłącznie o zaletach, mieszkańcy sami zaczną poszukiwać możliwych zagrożeń. Jeżeli natomiast uczciwie przedstawia zarówno korzyści, jak i ograniczenia, tworzy podstawę do rzeczowej rozmowy o warunkach, na jakich inwestycja może zostać zaakceptowana.

Lokalna korzyść musi być widoczna

Akceptacja społeczna jest trudna, gdy koszty i uciążliwości mają charakter lokalny, natomiast korzyści pozostają odległe lub abstrakcyjne. Mieszkańcy powinni rozumieć, co dana inwestycja oznacza dla ich gminy, sołectwa, osiedla lub najbliższego otoczenia. Korzyści mogą mieć różny charakter: wpływy podatkowe dla gminy, tańsze ciepło dla budynków publicznych, energię dla lokalnych odbiorców, lepsze zagospodarowanie odpadów, modernizację infrastruktury drogowej, fundusz lokalny, współpracę ze szkołami, miejsca pracy albo udział mieszkańców w modelu spółdzielczym lub obywatelskim.

Nie każda inwestycja będzie jednak realizować wszystkie te funkcje. Istotne jest jasne wskazanie, które korzyści są realne, które możliwe, a których nie należy obiecywać. Nic tak nie osłabia zaufania jak deklaracje składane na etapie uzyskiwania akceptacji, a później pozostawione bez realizacji. Lokalna społeczność łatwiej zaakceptuje inwestycję, jeżeli zobaczy w niej część szerszego planu rozwoju miejsca, a nie jedynie projekt ulokowany na danym terenie.

Rola samorządu

Samorząd odgrywa w tym procesie szczególną rolę. Nie powinien być wyłącznie urzędem odpowiedzialnym za procedury ani bezkrytycznym rzecznikiem inwestora. Jego zadaniem jest troska o jakość procesu, przejrzystość informacji oraz interes lokalnej społeczności. Gmina może pełnić funkcję pośrednika między językiem inwestycji a językiem mieszkańców: porządkować informacje, organizować spotkania, udostępniać dokumenty, zadawać pytania
w imieniu społeczności oraz dbać o to, aby składane deklaracje znajdowały odzwierciedlenie
w konkretnych ustaleniach.

Dobrze prowadzony proces wymaga jasnego podziału odpowiedzialności. Mieszkańcy powinni wiedzieć, że inwestor odpowiada za projekt i jego realizację, organy administracji – za procedury i decyzje, samorząd – za lokalny kontekst, przejrzystość oraz komunikację,
a eksperci – za rzetelne wyjaśnienie kwestii technicznych i środowiskowych. Bez takiego uporządkowania łatwo o chaos informacyjny, który osłabia zaufanie i utrudnia rzeczową rozmowę o inwestycji.

Czego unikać

Z przedstawionych uwag wynika, że w komunikacji dotyczącej OZE należy unikać kilku podstawowych błędów. Zbyt późne rozpoczęcie rozmowy sprawia, że informacja przekazana dopiero na etapie gotowego projektu bywa odbierana jako formalność. Równie niekorzystne jest posługiwanie się językiem, który dzieli mieszkańców na „nowoczesnych” i „blokujących rozwój”. Taki podział jest niesprawiedliwy i pogłębia konflikt. Poważnym błędem pozostaje także bagatelizowanie emocji. Są one częścią społecznej oceny inwestycji; nie zastępują faktów, ale pokazują, które sprawy wymagają szczególnego wyjaśnienia.

Należy również unikać obietnic wykraczających poza realne możliwości. Wiarygodność buduje się precyzją i konsekwencją. Spotkanie informacyjne nie powinno być traktowane jako jednorazowy obowiązek, lecz jako element dłuższego procesu. Komunikacja powinna towarzyszyć inwestycji od etapu planowania, przez budowę, aż po eksploatację.

Co warto realizować

Komunikacja powinna opierać się na jasnym i uporządkowanym sposobie prowadzenia rozmowy. Najpierw należy wyjaśnić, dlaczego inwestycja jest planowana i jaki problem ma rozwiązać. Następnie warto przedstawić powody wyboru danej lokalizacji, omówić możliwe oddziaływania oraz wskazać sposoby ich ograniczania. Dopiero na takiej podstawie można wiarygodnie mówić o korzyściach. Pomocne są zrozumiałe mapy, wizualizacje, opis tras transportu, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz harmonogram procesu. Spotkania powinny odbywać się w miejscach dostępnych dla mieszkańców, a możliwość zadawania pytań nie powinna kończyć się wraz z ich zakończeniem.

Warto również zapewnić jedno, łatwo dostępne miejsce publikacji informacji oraz rozważyć wizyty studyjne w działających instalacjach. Pozwalają one zobaczyć technologię w praktyce
i porozmawiać z osobami, które mają już doświadczenie z podobnym projektem. Istotna może być także obecność niezależnych ekspertów, których zadaniem nie jest wspieranie inwestora, lecz rzeczowe wyjaśnianie faktów. Taka komunikacja nie musi być efektowna – powinna być raczej spokojna, konsekwentna, konkretna i wiarygodna.

Podsumowanie

            Odnawialne źródła energii są jednym z fundamentów odpowiedzialnej transformacji energetycznej. Nie oznacza to jednak, że każda inwestycja zostanie automatycznie przyjęta przez lokalną społeczność. Akceptacja nie wynika z samego faktu, że dana technologia jest odnawialna. Rodzi się wtedy, gdy inwestycja zostaje rzetelnie wyjaśniona, uczciwie zaplanowana i odpowiedzialnie wpisana w miejsce, w którym ma funkcjonować.

            Zaufania społecznego nie można dopisać na końcu projektu. Powinno być budowane od początku – obok analizy technicznej, finansowania, pozwoleń i harmonogramu. Mieszkańców nie przekonuje się za pomocą technik wpływu. Traktuje się ich poważnie: przedstawiając fakty, nazywając ryzyka, wyjaśniając zabezpieczenia, wskazując lokalne korzyści oraz odpowiadając na pytania także wtedy, gdy są trudne. Zrównoważony rozwój nie zaczyna się bowiem od samej technologii, lecz od odpowiedzialnego sposobu jej wprowadzania. W przypadku OZE oznacza to, że instalacja powinna być blisko ludzi nie tylko przestrzennie, ale również komunikacyjnie: zrozumiała, przejrzysta i dobrze osadzona w lokalnym kontekście. Dopiero wtedy technologia staje się nie tylko rozwiązaniem energetycznym, lecz także częścią odpowiedzialnie rozwijanego miejsca.

Dr hab. inż. Agnieszka Pilarska, prof. UPP

Wydział Inżynierii Środowiska i Inżynierii Mechanicznej

Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Bałtyk 2 i Bałtyk 3, farmy offshore realizowane przez Equinor oraz Polenergię, wkraczają w fazę bezpośrednich przygotowań do prac instalacyjnych na morzu. W holenderskim Vlissingen, w zakładach Smulders, tzw. topside, czyli główna część morskiej stacji elektroenergetycznej dla farmy Bałtyk 3 została właśnie wyprowadzona z hali produkcyjnej i ustawiona na placu zewnętrznym. To konstrukcja o wymiarach 51 × 38 × 43 metry, porównywalnych do 15‑piętrowego budynku.

Obok znajduje się również topside dla Bałtyk 2. Obie nadbudowy stacji, każda o masie około 3 700 ton, są w fazie prac wyposażeniowych i będą transportowane na morze zgodnie z harmonogramem prac offshore.

Równolegle postępuje produkcja i kompletacja tzw. elementów przejściowych (transition pieces) – jednych z kluczowych i najbardziej wymagających elementów konstrukcyjnych morskich farm wiatrowych, łączących fundamenty z turbinami. Na placu w Vlissingen zgromadzono już ponad 60 takich jednostek, z których każda ma około 17 metrów wysokości i waży blisko 400 ton. Pierwsze transition pieces w najbliższym czasie zostaną przetransportowane na Morze Bałtyckie, gdzie razem z monopalami będą pierwszymi elementami instalowanymi na morzu. 

Zarówno w przypadku topside’ów, jak i transition pieces, istotną rolę w procesie produkcji, wyposażania i integracji odgrywają polskie firmy oraz polskie zakłady przemysłowe, dostarczające elementy stalowe, systemy pomocnicze oraz rozwiązania techniczne. Udział local content stanowi ważny element realizacji projektów Bałtyk 2 i Bałtyk 3. 

Morskie farmy wiatrowe Bałtyk 2 i Bałtyk 3, rozwijane przez Equinor i Polenergię, to 100 turbin wiatrowych o łącznej mocy 1 440 MW. Pierwsza energia z nich planowana jest na 2027 rok, a pełna komercyjna eksploatacja w 2028 roku.

****

Equinor to międzynarodowy koncern energetyczny z ponad 50-letnim doświadczeniem w prowadzeniu działań operacyjnych na morzu, dążący do neutralności klimatycznej do 2050 roku. Transformacja koncernu opiera się na trzech filarach tj. optymalizacji wydobycia ropy i gazu, rozwoju oferty rozwiązań niskoemisyjnych, a także prowadzeniu inwestycji w odnawialne źródła energii na morzu i lądzie. Firma działa na ponad 30 rynkach na świecie będąc jednocześnie jednym z kluczowych producentów i dostawców gazu ziemnego do Europy, w tym do Polski poprzez Baltic Pipe. W Polsce Equinor skupia się na rozwijaniu kompleksowej oferty rozwiązań energetycznych odpowiadających na potrzeby polskiej transformacji energetycznej. Wspólnie z Polenergią realizuje trzy projekty morskich farm wiatrowych Bałtyk 1, Bałtyk 2 i Bałtyk 3 o łącznej mocy do 3 GW, a także buduje odnawialne źródła energii na lądzie poprzez należącą do grupy platformę Wento posiadającą portfel OZE o mocy ok 3 GW. Więcej na www.equinor.pl.

Polenergia to największa polska prywatna grupa energetyczna, która składa się z pionowo zintegrowanych spółek działających w obszarze wytwarzania energii z odnawialnych i niskoemisyjnych źródeł oraz dystrybucji i obrotu energią elektryczną. Polenergia jest pierwszym polskim przedsiębiorstwem, które podporządkowało swoją wizję rozwoju budowie zeroemisyjnej gospodarki. Strategicznym projektem realizowanym przez Polenergię jest budowa farm wiatrowych na Morzu Bałtyckim o łącznej mocy do 3 GW we współpracy z norweskim Equinor. Od 2005 roku akcje Polenergii są notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Więcej na www.polenergia.pl

Rozmowa z dr hab. inż. Agnieszką Pilarską, prof. UPP z Wydziału Inżynierii Środowiska i Inżynierii Mechanicznej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.

1. Pani Agnieszko, w naszej poprzedniej rozmowie mówiła Pani, że „zieloność” OZE trzeba dziś udowodnić, a nie tylko zadeklarować. Czy właśnie od tej zdolności coraz częściej zależy już nie tylko wiarygodność projektu, ale też jego szansa na finansowanie?

Zdecydowanie tak. Bank nie finansuje już samej obietnicy „zielonego” projektu, lecz jego wiarygodność operacyjną. Oznacza to, że inwestor musi przedstawić dane, procedury, sposób zarządzania ryzykiem oraz realność przyjętych założeń. Samo określenie projektu jako „zielonego” nie jest już wystarczające. Coraz wyraźniej dostrzegamy przesunięcie od narracji do weryfikowalności. Instytucje finansowe uważniej analizują dziś ryzyka środowiskowe, społeczne i zarządcze. Projekt OZE powinien być nie tylko atrakcyjny technologicznie, lecz również przewidywalny, dobrze udokumentowany i wiarygodny z perspektywy finansowania, jednym słowem – bankowalny.

2. Dlaczego dwa projekty OZE, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie, mogą być przez bank ocenione zupełnie inaczej?

Ponieważ podobieństwo technologiczne nie oznacza jeszcze podobnego profilu ryzyka. Dwie farmy fotowoltaiczne mogą mieć zbliżoną moc i podobny model sprzedaży energii, a mimo to jedna zostanie uznana za projekt dojrzały, a druga za ryzykowny. O ocenie przesądzają kwestie mniej widowiskowe niż sama technologia, takie jak: jakość dokumentacji, status przyłączenia, struktura umów, stabilność łańcucha dostaw, plan serwisowy czy sposób zarządzania końcem życia instalacji. Ważnym czynnikiem są również ryzyka systemowe – ograniczenia sieciowe i ryzyko ograniczania generacji. Wpływa to bezpośrednio na przychody projektu i jego ocenę kredytową. Bank finansuje bowiem nie samą technologię, lecz zdolność projektu do funkcjonowania w realnym systemie.

3. Które elementy ESG mają dziś największe znaczenie w ocenie projektu OZE – ślad środowiskowy, łańcuch dostaw, kwestie społeczne czy sposób zarządzania ryzykiem?

Wszystkie, choć nie zawsze w tej samej proporcji. W OZE szczególne znaczenie mają trzy obszary. Pierwszy to środowisko, a zatem ślad emisyjny, zużycie zasobów, trwałość komponentów, wpływ na bioróżnorodność oraz możliwość recyklingu. Drugi to łańcuch dostaw: pochodzenie komponentów, koncentracja dostaw, standardy pracy oraz ekspozycja na ryzyka geopolityczne. Trzecim obszarem jest zarządzanie rozumiane jako odpowiedzialność za dane, kontrola nad kontraktami i zdolność reagowania na odchylenia od planu. W praktyce to właśnie element zarządczy bardzo często rozstrzyga o wiarygodności pozostałych filarów. Bank może zaakceptować określone ryzyka, nie zaakceptuje jednak chaosu informacyjnego. Jeżeli nie wiadomo, kto odpowiada za dane i kto podejmuje decyzje korygujące, nawet projekt atrakcyjny technologicznie traci wiarygodność.

4. Czy brak rzetelnych danych albo słabo udokumentowane ryzyka mogą dziś realnie podnieść koszt kapitału lub wręcz zamknąć drogę do finansowania?

Tak, ponieważ projekty OZE są kapitałochłonne i bardzo wrażliwe na warunki finansowania. Każdy wzrost kosztu kapitału istotnie wpływa na opłacalność inwestycji. W projektach, które ponoszą większość kosztów na początku, a odzyskują je w długim horyzoncie czasowym, fundamentalne znaczenie ma jakość oceny ryzyka oraz przewidywalność przyszłych przepływów pieniężnych. Jeżeli zatem inwestor nie potrafi przedstawić wiarygodnych danych, a model sprzedaży energii nie daje wystarczającej stabilności, bank dostrzega wyższe ryzyko opóźnień, sporów, wzrostu kosztów czy problemów reputacyjnych. Skutkiem jest wyższa marża, bardziej restrykcyjne warunki, dodatkowe zabezpieczenia albo niestety odmowa finansowania.

5. Na ile o bankowalności projektu decyduje dziś przejrzystość pochodzenia komponentów i surowców, zwłaszcza w fotowoltaice i energetyce wiatrowej?

W coraz większym stopniu. Przez lata rynek koncentrował się przede wszystkim na parametrach technicznych, cenie i produktywności instalacji. Dziś bank i inwestor analizują również to, czy inwestor zna pochodzenie komponentów, rozumie strukturę łańcucha dostaw, potrafi wykazać standardy środowiskowe i społeczne dostawców oraz dysponuje planem działania na wypadek zakłóceń. W fotowoltaice i energetyce wiatrowej nie wystarczy już wiedzieć, że komponent działa. Trzeba również umieć odpowiedzieć, gdzie został wytworzony, z jakich materiałów pochodzi i jakie ryzyka wnosi do projektu. Właśnie tutaj coraz częściej przebiega granica między aktywem technicznie poprawnym a aktywem rzeczywiście finansowalnym. Ma to szczególne znaczenie tam, gdzie łańcuch dostaw jest silnie skoncentrowany, a inwestor pozostaje zależny od ograniczonej liczby dostawców lub od sytuacji na rynku surowców krytycznych.

6. Jakie błędy inwestorzy i wykonawcy popełniają dziś najczęściej, gdy zakładają, że sam „zielony” charakter inwestycji wystarczy, by przekonać bank albo fundusz?

Najczęstszy błąd polega na traktowaniu „zieloności” jako argumentu rozstrzygającego, podczas gdy w istocie dopiero otwiera ona właściwą rozmowę. Inwestorzy nadal niekiedy zakładają, że skoro projekt wpisuje się w transformację energetyczną, to pozostałe kwestie obronią się same. Tymczasem bank nie finansuje hasła, lecz konkretny profil ryzyka i zdolność projektu do generowania stabilnych przepływów. Drugim błędem jest nazbyt ogólna komunikacja. Jeżeli przekaz wykracza poza to, co można wykazać w faktach, rośnie ryzyko regulacyjne i kontraktowe. Instytucja finansująca znacznie bardziej ufa projektowi, który komunikuje ostrożnie, ale potrafi przedstawić mocne uzasadnienie swoich deklaracji. Trzecim częstym błędem jest niedoszacowanie ryzyk przyłączeniowych i administracyjnych, bo nawet dobry projekt może stracić wiarygodność, jeśli nie ma realnego harmonogramu decyzji, pozwoleń i warunków przyłączenia.

7. Czy Polska jest dziś gotowa na raportowanie ESG w energetyce w takim zakresie, jakiego oczekują banki, inwestorzy i partnerzy instytucjonalni?

Powiedziałabym: częściowo, ale bardzo nierówno. Kierunek zmian jest już przesądzony, bo raportowanie według nowych standardów weszło do praktyki rynkowej. Dziś problemem nie jest już sama świadomość obowiązków, lecz jakość wykonania, a więc podkreślane wcześniej rzetelne rozpoznanie tematów istotnych. W Polsce widać to szczególnie wyraźnie w sektorach kapitałochłonnych, takich jak energetyka. Firmy wiedzą już, że raportowanie jest dziś koniecznością, ale dużo słabiej radzą sobie z uporządkowaniem danych, odpowiedzialności i kontroli wewnętrznych oraz z przełożeniem ujawnień na realne decyzje. Z perspektywy banku raport nie może być osobnym materiałem wizerunkowym. Musi być częścią systemu zarządzania ryzykiem. Istotne staje się przy tym nie tylko samo ujawnienie danych, ale także możliwość ich prześledzenia, porównania i weryfikacji.

8. Gdzie w praktyce widać największe braki – w danych, procedurach, kompetencjach czy
   w samym rozumieniu, po co ESG jest dziś potrzebne przy finansowaniu?

Największa luka pojawia się zwykle nie na poziomie deklaracji, lecz w przełożeniu ESG na codzienne procesy zarządcze. Wiele organizacji nadal zbyt słabo radzi sobie z kwestiami operacyjnymi: pochodzeniem danych, odpowiedzialnością za nie, sposobem ich weryfikacji oraz ich powiązaniem z oceną ryzyka kredytowego, kontraktowego czy operacyjnego. Chodzi także o zbudowanie jasnej ścieżki odpowiedzialności za dane – od ich pozyskania, przez weryfikację, aż po wykorzystanie w decyzjach zarządczych i finansowych. Sam opis wpływu projektu na otoczenie to za mało. Trzeba jeszcze pokazać, jak czynniki środowiskowe, społeczne i zarządcze przekładają się na sytuację finansową i decyzje biznesowe. Jeżeli spółka nie potrafi tego uchwycić, raportowanie pozostaje opisem, zamiast stać się narzędziem zarządczym.

9. Jaką rolę w decyzjach finansowych zaczyna odgrywać etap końca życia instalacji, czyli demontaż, recykling, odpowiedzialność za odpady i realne koszty zamknięcia projektu?

Coraz większą, ponieważ bank patrzy dziś na projekt w całym cyklu życia, a nie wyłącznie do momentu jego uruchomienia. Jeżeli nie wiadomo, kto poniesie koszty demontażu, w jaki sposób będzie przebiegał odzysk materiałów oraz jakie obowiązki pozostaną po zakończeniu eksploatacji, oznacza to, że część ryzyka została jedynie odsunięta w czasie. Dlatego dojrzały projekt OZE powinien dziś umieć odpowiedzieć nie tylko na pytanie, jak rozpocznie funkcjonowanie, lecz także w jaki sposób odpowiedzialnie je zakończy. Etap końca życia instalacji staje się jednym z rzeczywistych testów jakości projektu. Nie jest to już temat odległy, ponieważ wraz z rozwojem fotowoltaiki i energetyki wiatrowej rośnie także skala przyszłych odpadów oraz presja na odzysk surowców i materiałów.

10. Gdyby miała Pani wskazać jeden praktyczny test, po którym od razu widać, że projekt OZE jest naprawdę gotowy do rozmowy z bankiem, co byłoby tym pierwszym sygnałem?

Zwróciłabym uwagę na jedną zasadniczą kwestię, mianowicie czy projekt można obronić bez odwoływania się do języka marketingu. Jeżeli inwestor potrafi spokojnie przedstawić pochodzenie komponentów, strukturę ryzyk, założenia finansowe, status przyłączenia, jakość danych środowiskowych, relacje z otoczeniem oraz plan końca życia instalacji, to znaczy, że rozmawia z bankiem językiem projektu, a nie językiem promocji. To jest dziś podstawowa granica. Projekt gotowy do finansowania nie sprzedaje obietnicy, lecz przedstawia twarde podstawy: dane, odpowiedzialności, kontrakty, scenariusze oraz mechanizmy kontroli.

Rozmawiał Jacek Szczęsny

Qair, niezależny producent i dostawca energii ze źródeł odnawialnych, pomyślnie zakończył proces energetyzacji portfela projektów fotowoltaicznych „Beehive”. Inwestycja o łącznej mocy 14,6 MW obejmuje trzynaście instalacji zlokalizowanych w pięciu województwach: kujawsko-pomorskim, wielkopolskim, dolnośląskim, łódzkim oraz lubelskim.

Energetyzacja portfela projektów „Beehive” stanowi kolejny krok w realizacji strategii Qair w zakresie rozwoju zdecentralizowanej generacji odnawialnej oraz dekarbonizacji krajowego sektora energetycznego. Jego koncepcja, odzwierciedlona w nazwie projektu, oznaczającej z jęz. angielskiego „ul”, symbolizuje integrację wielu mniejszych źródeł wytwórczych w jeden spójny system, działający w synergii na rzecz lokalnych społeczności i systemu energetycznego kraju.

Łączna moc instalacji umożliwia pokrycie zapotrzebowania energetycznego ponad czterech tysięcy gospodarstw domowych, przyczyniając się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych oraz wzrostu bezpieczeństwa energetycznego Polski.

Jak mówi Remigiusz Nowakowski, CEO Qair Polska: Zakończenie procesu inwestycji i energetyzacja portfela projektów fotowoltaicznych „Beehive” to kolejny ważny krok w rozwoju naszego portfela projektów OZE oraz przykład skutecznej realizacji rozproszonych instalacji fotowoltaicznych. Obecnie w naszych projektach PV mamy zainstalowanych ponad 296 MW mocy operacyjnej. Dzięki takim inwestycjom jak „Beehive” konsekwentnie wzmacniamy rolę Qair jako aktywnego uczestnika krajowej transformacji energetycznej oraz producenta czystej, lokalnie wytwarzanej energii.

Qair dysponuje obecnie portfelem projektów OZE (farm wiatrowych i elektrowni fotowoltaicznych) o łącznej mocy ponad 550 MW, obejmującym łącznie 84 projekty fotowoltaiczne. Realizacja portfela projektów „Beehive” umacnia pozycję spółki w gronie kluczowych inwestorów w sektorze energii słonecznej w kraju. To także przykład efektywnego wykorzystania rozproszonej infrastruktury odnawialnej, wspierającej zarówno krajową politykę klimatyczną, jak i rozwój gospodarki niskoemisyjnej.

Qair Polska:

Qair Polska jest częścią globalnej Grupy Qair. Obecnie moc polskich inwestycji w fazie operacyjnej wynosi ponad 550 MW. W strategii Qair Polska jest osiągnięcie 3 GW do końca 2030 r. Qair Polska oferuje sprzedaż energii dużym przedsiębiorstwom w ramach długoterminowych umów cPPA. Więcej informacji na temat Qair Polska znajdziesz na: polska.qair.energy 

Grupa Qair:

Qair jest niezależną firmą zajmującą się energią odnawialną, która opracowuje, finansuje, buduje i obsługuje projekty związane z energią słoneczną, wiatrową na lądzie i na morzu, hydroelektryczną, pływową, energią z odpadów, produkcją i magazynowaniem wodoru odnawialnego. Z 1,7 GW mocy w eksploatacji lub budowie, 780 pracowników grupy rozwija portfolio 35 GW w 20 krajach w Europie, Ameryce Łacińskiej i Afryce. Naszą ambicją jest stać się niezależnym liderem w dziedzinie odpowiedzialnej energii.  Więcej informacji na temat grupy Qair znajdziesz na stronie internetowej:qair.energy 

Polska staje się jednym z liderów europejskiej transformacji energetycznej – na koniec 2025 roku odnawialne źródła energii po raz pierwszy w historii przekroczyły 50% mocy zainstalowanej w krajowym systemie elektroenergetycznym. Równolegle z tym sukcesem rośnie jednak zjawisko, o którym branża mówi zbyt cicho. Farmy fotowoltaiczne i wiatrowe stają się coraz atrakcyjniejszym celem dla zorganizowanych grup przestępczych.

Na koniec 2025 roku łączna moc zainstalowana OZE w Polsce wyniosła blisko 38 MW – trzykrotnie więcej niż jeszcze pięć lat temu. W najbliższych tygodniach rozpoczną się prace budowlane przy farmie Sidłowo w województwie zachodniopomorskim, która stanie się największą instalacją solarną w Europie. Wartość planowanych inwestycji w lądową energetykę wiatrową do 2040 roku szacuje się zaś na ponad 214 miliardów złotych.

„Farmy wiatrowe i fotowoltaiczne powstają z dala od miast, często bez stałej ochrony fizycznej. Dla zorganizowanych grup przestępczych to idealne warunki do działania. Widzimy, że przestępcy coraz lepiej rozumieją wartość infrastruktury OZE i coraz sprawniej ją wykorzystują” – mówi Kinga Nowakowska, dyrektor generalna BauWatch w Polsce.

Polska w centrum przestępczości

Polska jest już częścią europejskiej sieci przestępczości wymierzonej w sektor OZE. W ubiegłym roku doszło do zatrzymania grupy paserów, którzy skupowali skradzione panele fotowoltaiczne i maszyny budowlane z Francji, Hiszpanii i Niemiec – straty oszacowano na blisko 1,5 miliona euro. Uwadze złodziei nie umykają także farmy wiatrowe, a motorem tej przestępczości są rekordowe ceny miedzi. Złodzieje doskonale znają liczby, podobnie jak wiedzą, że farmy OZE są zazwyczaj oddalone od zabudowań i pozbawione całodobowego monitoringu. Skala zjawiska widoczna jest w całej Europie.

„W samej Wielkiej Brytanii od wiosny ubiegłego roku zaatakowano blisko 30 farm wiatrowych, a straty z kradzieży w ostatnich latach szacuje się na ponad 8 milionów euro. Jeden incydent kradzieży kabli z turbiny wiatrowej może kosztować inwestora ponad 100 000 euro, nie licząc przestoju w produkcji energii. W Polsce, gdzie budujemy dziesiątki nowych farm rocznie, skala potencjalnych strat jest ogromna” – podkreśla Kinga Nowakowska.

Największe luki w zabezpieczeniach

Szczególnie narażone są projekty w trakcie realizacji. Przez wiele miesięcy budowy na terenie inwestycji składowane są kosztowne komponenty, m.in. kable, transformatory, panele czy generatory, przy jednoczesnym braku stałej infrastruktury ochronnej. Odległe lokalizacje i ograniczone oświetlenie tworzą warunki, w których tradycyjne metody zabezpieczeń okazują się niewystarczające.

Odpowiedzią są mobilne systemy monitoringu, takie jak autonomiczne wieże wyposażone w inteligentne kamery zasilane energią słoneczną, które można rozstawić w dowolnym miejscu bez konieczności budowania stałej infrastruktury. Choć wykrywanie oparte na AI jest już standardem w nowoczesnych kamerach, systemy te idą o krok dalej, wykorzystując sztuczną inteligencję nie tylko do wykrywania ruchu, ale także do analizy wzorców zachowań i odróżniania realnych zagrożeń od niegroźnej aktywności. Dzięki temu mogą identyfikować nieuprawnione osoby w ciemności, uruchamiać alarm w ciągu kilku sekund i odstraszać przestępców jeszcze zanim dojdzie do próby kradzieży.

„Ochrona aktywów OZE to dziś element zarządzania ryzykiem. Ubezpieczyciele i finansujący coraz częściej pytają o zabezpieczenia już na etapie planowania finansowania. Obecność zabezpieczeń w postaci inteligentnego monitoringu potwierdza, że projekt jest zarządzany profesjonalnie” – podsumowuje Kinga Nowakowska.

Urbasolar, spółka zależna Axpo, rozpoczęła budowę największej w Europie instalacji fotowoltaicznej na dachu. System o powierzchni 136 000 m² i mocy 18 MW powstaje na dachu budynku logistycznego OMEGA w Dourges na północy Francji.

W skrócie:

• Spółka zależna Axpo, Urbasolar, buduje największą w Europie dachową elektrownię fotowoltaiczną na budynku logistycznym OMEGA w Dourges (północna Francja) o mocy 18 MWp — z czego 1 MWp przeznaczony jest na autokonsumpcję. Instalacja mogłaby zasilić ponad 4500 gospodarstw domowych.

• Budynek OMEGA zajmuje 136 000 m² i przewiduje miejsca pracy dla 450 pracowników, w tym osób zatrudnionych przez PepsiCo.

• Zamiast ograniczyć się do ustawowego minimum 30% powierzchni dachu, projekt obejmuje panelami całą możliwą do wykorzystania powierzchnię, co podkreśla kompetencje Urbasolar w realizacji wielkoskalowych instalacji dachowych.

Budynek logistyczny OMEGA został zaprojektowany jako model efektywności energetycznej. Składa się z dwunastu modułów magazynowych, każdy o powierzchni około 11 000 m² i wysokości 11,5 metra oraz ramp załadunkowych znajdujących się przy dwóch z czterech stron budynku. Dzięki możliwości zatrudnienia do 450 osób, nowy magazyn pomoże sprostać rosnącym potrzebom logistyki krajowej i przyczyni się do dekarbonizacji działalności logistycznej — w szczególności Grupy PepsiCo, która rozpoczęła działalność w budynku OMEGA pod koniec września 2025 r.

Projekt OMEGA jest prowadzony przez SPL Delta 3, dewelopera nieruchomości stojącego za platformą multimodalną. Wspierany jest przez konsorcjum mieszane oraz region Hauts‑de‑France. Inwestorzy końcowi, Tristan Capital Partners i Edmond de Rothschild REIM France, wspólnie finansują projekt.

— Jesteśmy dumni, że możemy uczestniczyć w projekcie łączącym innowacyjność i zrównoważony rozwój. Naszym celem jest rozwój infrastruktury logistycznej spełniającej współczesne wymagania środowiskowe. Partnerstwo z Urbasolar jest kluczowe w maksymalizowaniu efektywności energetycznej — podkreślają Thibault Ancely, dyrektor zarządzający Tristan Capital Partners i Kristelle Wauters, przewodnicząca zarządu Edmond de Rothschild REIM France.

— Ten projekt uznajemy za kamień milowy w realizacji naszej strategii zrównoważonego rozwoju. Integrując najnowocześniejsze rozwiązania fotowoltaiczne, pokazujemy, że energia słoneczna może znacząco obniżyć koszty energii i emisję CO₂. Cenimy współpracę z partnerami, którzy podzielają naszą wizję zrównoważonej przyszłości energetycznej — dodał Antoine Millioud, prezes Urbasolar i dyrektor działu fotowoltaiki w Axpo. Projekt podkreśla zaangażowanie Axpo w transformację energetyczną i rozwój odnawialnych źródeł energii.

— Aby uczynić ten budynek wzorem pod względem śladu środowiskowego, nie chcieliśmy ograniczać się do ustawowego minimum 30% powierzchni dachu — wyjaśnia Emmanuel Favreuille, dyrektor w SPLA DELTA 3. — Decyzja o wyposażeniu w panele słoneczne całej możliwej do wykorzystania powierzchni dachu oraz przekierowania produkowanej energii zarówno na cel autokonsumpcji jak i oddawania jej do sieci okazała się kluczowym czynnikiem sukcesu – zwłaszcza że zarządzanie energią staje się dla naszych klientów coraz ważniejsze.

Prace budowlane nad instalacją dachową zostaną ukończone i przekazane w dwóch etapach. Projekt wpisuje się w szerszą dynamikę zrównoważonego rozwoju i innowacji. Jednocześnie potwierdza kompetencje Urbasolar w realizacji wielkoskalowych instalacji dachowych i wzmacnia pozycję spółki jako kluczowego podmiotu działającego na rzecz transformacji energetycznej we Francji.

O Axpo

Grupa Axpo kieruje się jednym celem – zapewnić zrównoważoną przyszłość dzięki innowacyjnym rozwiązaniom energetycznym. Jest największym producentem energii w Szwajcarii i międzynarodowym liderem w obrocie energią oraz odbiorze energii słonecznej i wiatrowej. Grupa łączy doświadczenie i wiedzę blisko 7500 pracowników, których napędza pasja do innowacji, współpracy i realnej zmiany na lepsze. Korzystając z najnowocześniejszych technologii, Axpo wprowadza innowacje, aby sprostać zmieniającym się potrzebom swoich klientów już w ponad 30 krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji.

• Greenvolt Power i Reel łączą siły, aby zoptymalizować park energetyczny Høegholm – jedną z największych w Danii instalacji hybrydowych łączących fotowoltaikę z systemami magazynowania energii.
• Inwestycja integruje instalację fotowoltaiczną o mocy 97,36 MW z magazynem energii o parametrach 60 MW / 120 MWh, co zwiększy elastyczność i stabilność sieci.
• Reel dostarczy autorskie rozwiązania w zakresie bilansowania w czasie rzeczywistym, optymalizacji rynkowej oraz zabezpieczania cen.

Greenvolt Power, globalny deweloper energii odnawialnej, nawiązał strategiczną współpracę z Reel, duńskim dostawcą energii elektrycznej dla sektora B2B oraz podmiotem specjalizującym się w obrocie energią. Współpraca obejmuje świadczenie usług bilansowania i optymalizacji dla hybrydowego parku energetycznego Høegholm, zlokalizowanego na półwyspie Djursland w zachodniej Danii.

Projekt, rozwijany i realizowany przez Greenvolt Power, znajduje się obecnie w fazie budowy. Pełne uruchomienie operacji komercyjnych spodziewane jest w pierwszym kwartale 2026 roku dla systemu fotowoltaicznego oraz w czwartym kwartale 2026 roku dla jednostki BESS. Hybrydowy obiekt łączy 97,36 MW mocy z fotowoltaiki z systemem magazynowania energii o mocy 60 MW i pojemności 120 MWh, co pozycjonuje Høegholm jako jeden z największych zintegrowanych aktywów hybrydowych w kraju.

Reel wykorzysta swoją autorską technologię transakcyjną oraz wiedzę rynkową do zarządzania udziałem obiektu w rynkach hurtowych, rynkach dnia bieżącego (intraday) oraz usługach systemowych, zapewniając optymalną wydajność i wartość systemową aktywów. Firma będzie również tworzyć zoptymalizowane zabezpieczenia dla duńskich przedsiębiorstw poprzez swoją ofertę umów zakupu energii PPA.

– Projekt Høegholm jest doskonałym przykładem przyszłości energii odnawialnej — aktywów hybrydowych, które łączą wytwarzanie energii z elastycznością — powiedział Anders Engtoft Meldgaard, dyrektor handlowy i współzałożyciel Reel. — Cieszymy się, że możemy współpracować z Greenvolt Power w zarządzaniu tym złożonym aktywem. Wykorzystując naszą platformę optymalizacyjną, zapewnimy, że energia odnawialna wytwarzana w Høegholm będzie dostarczana wtedy, gdy sieć będzie jej najbardziej potrzebować.

– Partnerstwo to odzwierciedla naszą długoterminową strategię budowania odpornych, wysokowydajnych platform energii odnawialnej w całej Europie. Współpraca tego rodzaju wzmacnia naszą pozycję jako stabilnego i zaufanego partnera biznesowego, umożliwiając nam jednocześnie realizację projektów, które podnoszą standardy hybrydowej infrastruktury OZE – powiedział Łukasz Zagórski, dyrektor handlowy ds. zarządzania energią w Greenvolt Power.

– Pozyskanie doświadczonego partnera w zakresie optymalizacji ma kluczowe znaczenie dla projektu tej skali i złożoności technicznej – powiedział Henri Schuman, dyrektor ds. rozwoju biznesowego w Greenvolt Power w Danii. – Doświadczenie firmy Reel na rynku duńskim oraz jej innowacyjne podejście do bilansowania i optymalizacji idealnie wpisują się w nasz cel, jakim jest dostarczanie odpornej, wysokowydajnej infrastruktury odnawialnej. Wspólnie ustanawiamy nowy standard współpracy między energią słoneczną a magazynowaniem energii, aby wesprzeć realizację celów klimatycznych Danii na 2030 r.

Po uruchomieniu, elektrownia Høegholm będzie produkować około 97 GWh czystej energii rocznie, co wystarczy do zasilenia ponad 24 000 duńskich gospodarstw domowych. Nowe partnerstwo wzmacnia zaangażowanie Greenvolt Power w dostarczanie zaawansowanych hybrydowych rozwiązań w zakresie energii odnawialnej w całej Europie Północnej. Projekt Høegholm udowadnia zdolność Grupy do łączenia aktywów wytwórczych i elastycznych celem wspierania krajowych strategii klimatycznych i rosnących wymagań dotyczących stabilności sieci.

_________________________________________________________________________________

O grupie Greenvolt

Greenvolt, spółka należąca do portfela KKR, jest grupą zajmującą się w 100% energią odnawialną, prowadzącą działalność w 20 regionach Europy, Ameryki Północnej i Azji. Grupa dostarcza rozwiązania w zakresie energii odnawialnej w trzech głównych obszarach działalności: Zrównoważona biomasa – produkcja energii z odpadów leśnych i miejskich poprzez 7 elektrowni w Portugalii i Wielkiej Brytanii; Skala przemysłowa – rozwój dużych projektów związanych z energią wiatrową, fotowoltaiczną i magazynowaniem energii na kilku rynkach europejskich, w USA i Azji, o łącznej mocy 14,1 GW; oraz Wytwarzanie rozproszone – skupienie się na rozwiązaniach B2B w zakresie instalacji, konserwacji i finansowania fotowoltaiki do indywidualnego i zbiorowego zużycia własnego, a także mobilności elektrycznej, oświetlenia LED, dachów, wiat samochodowych, baterii w 12 regionach Europy.

O Greenvolt Power

Greenvolt Power, część Greenvolt Group, światowego lidera w dziedzinie energii odnawialnej w 100%, działa w segmencie Utility-Scale, specjalizując się w energetyce wiatrowej, słonecznej i magazynowaniu energii. Dzięki bogatemu doświadczeniu w zakresie rozwoju, firma wyróżnia się również w finansowaniu, budowie, eksploatacji i zarządzaniu aktywami dużych projektów.

Dzięki silnej obecności na 19 rynkach w Europie, Ameryce Północnej i Azji, Greenvolt Power posiada łączną moc 14,1 GW, z czego około 1,7 GW jest obecnie w trakcie budowy. Firma jest również jednym z wiodących światowych producentów systemów magazynowania energii w bateriach (BESS), z mocą przekraczającą 4,7 GW.

O Reel

Reel to duński dostawca energii elektrycznej B2B i podmiot zajmujący się handlem energią, którego misją jest przyspieszenie przejścia na energię odnawialną. Dzięki innowacyjnej platformie umów zakupu energii (PPA) oraz zaawansowanym usługom w zakresie bilansowania i optymalizacji Reel umożliwia firmom i producentom poruszanie się po rynku energii w sposób przejrzysty i skuteczny, dzięki czemu energia odnawialna staje się bardziej dostępna i wydajna dla wszystkich.